Het blijft een levendige discussie: de zoektocht naar het antwoord op de vraag hoe beloond moeten worden. Het
verbond van verzekeraars heeft deze week geroepen dat ze gefaseerd helemaal af willen van het provisiesysteem. Of je het er nu wel of niet mee eens bent, het is wel een duidelijke stelling. Fidin, de organisatie die de belangen van tussenpersonen behartigt, is het er niet mee eens. Dat is heeft twee kanten. Aan de ene kant kun je zeggen: natuurlijk willen zij daar niet vanaf. Provisie is een fijne inkomstenstroom waarbij je geen gesoebat hebt met de consument over de kosten van jouw dienstverlening. Dat is ook zo: als je op uurtarief, met een vaste prijs of een abonnementstarief gaat werken, moet je toch wel even aan de klant uitleggen waarom zij dat bedrag nu eigenlijk aan jou als adviseur moeten betalen. Maar goed, terecht stellen de tussenpersonen ook dat een deel van de provisie niet betaald wordt voor werkzaamheden voor de klant, maar voor werk dat de verzekeraar uit handen genomen wordt. En dat is natuurlijk zo. Dat daar een vergoeding tegenover staat van de verzekeraar, is dan ook niet meer dan logisch. Het halen van de kosten van het klantadvies bij de klant, aan dat idee raakt de markt langzaam wel een beetje aan gewend. Alleen is het niet logisch dat de het werk dat de tussenpersoon voor de verzekeraar verricht ook door de klant betaald wordt. Of gaat de premie van de dan omlaag als compensatie?